Kamakura'daki Zen sahibi Mugaku, Çin'deki kargaşa sırasında kaçırılıp öldürülmenin eşiğine geldiğinde gatha'dan alıntı yapmıştır, 'bir şimşeğin hızıyla/ bahar meltemini delip geçti' ve asker kılıcını yere fırlatıp kaçmıştır. Mugakunun kastettiği, kılıcı savururken, şimşeğin çaktığı o ölçülemeyecek kadar küçük anda ne zihnin ne de düşüncenin bulunduğudur. Saldıran kılıçta zihin yoktur. Saldırmak üzere olan benliğimde zihin yoktur. Saldırgan Boşluk'tur. Saldırganın kılıcı Boşluk'tur. Saldırılmak üzere olan ben Boşluğum. Öyleyse, saldıran insan hiç de insan sayılmaz. Saldıran kılıç da kılıç değildir. Ve bu benim için, kesilmek üzere olan kişi için, şimşek çıktığı anda bahar mevsimine ait gökyüzünde esen bir meltemin delip geçilmesi gibi olacaktır. Bu katiyen durmayan bir zihindir. Ve kılıcın, rüzgarı delip geçmeye karşı gelmesi pek mümkün değildir.' (Sarsılmaz Bilgeliğin Esrarengiz Anlatısı-sy.30)

'tek bir ağaçla karşı karşıyayken, eğer ağacın kırmızı yapraklarından tek bir tanesine bakarsan, diğer yaprakların hiçbirini göremezsin. Gözün yapraklardan herhangi birine ilişmediğinde ve aklında hiçbir şey olmadan ağaçla yüz yüze geldiğinde, sınır tanımaksızın her sayıdaki yaprak gözüne görünür olur. Ama tek bir yaprak gözünü aldığı takdirde, sanki geriye kalan yapraklar orada değilmiş gibi gelecektir.' (Sarsılmaz Bilgeliğin Esrarengiz Anlatısı- sy.16.)

"Başlangıç ve son, bitişiktir."
...
"Çevremizdeki şeylerin bilinmesinin imkansız olduğu zaman tek çare kendimizi bilmektir."
...
"İyi bir insana mücevher gözüyle bakıldığı söylenir."
...
"İnsanlar özü anlamayınca genellikle bilmiş bir ifade takınarak anlayanları eleştirmeye kalkışırlar."

Bomboş gökyüzünde uçan bir kuş uzaklaştıkça daha belirsiz hale gelir, izleyen kişi gözden kaybolduğunu düşünür. Şekli kaybetmiş olsak da kuşun şekli kalkmamıştır. Karanlıkta kaldığı için göremeyiz.